Atrakcje turystyczne

PODZIEMNE PRZEJŚCIE TURYSTYCZNE POD KAMIENICAMI RYNEK 4, 5 I 6

Podziemne Przejście Turystyczne pod kamienicami Rynek 4, 5 i 6

ul. Rynek 5
37-500 Jarosław
tel. 16 624 89 89

Godziny otwarcia:

  • październik - kwiecień
    wtorek-piątek - od 9.00 do 16.00
    sobota - od 9.00 do 16.00
    niedziela i święta* - od 10.00 do 16.00
  • maj - wrzesień
    wtorek-piątek - od 9.00 do 18.00
    sobota - od 9.00 do 18.00
    niedziela i święta* - od 10.00 do 18.00
* Lista świąt pracujących dostępna w zakładce Godziny otwarcia.

Ceny biletów:

  • 10 zł normalny 
  • 6 zł ulgowy
Honorujemy Jarosławską Kartę Dużej Rodziny.
 

Dzięki rozpościerającym się pod miastem, niezbadanym podziemiom, na zwiedzających czeka wspaniała zabawa, podczas której można, m.in.: samodzielnie wypalić gliniane naczynie, poczuć bogactwo siedemnastowiecznej kuchni, spotkać kupców z różnych stron świata oraz popłynąć szkutą w dół Sanu i Wisły - przy dźwiękach wioseł oraz śpiewu ptaków.

Podziemne Przejście Turystyczne to nie tylko bogata historia Jarosławia z minionych stuleci. To również opowieść o największej w dziejach Polski katastrofie budowlanej, z początku lat 60. XX w! Zapraszamy do odwiedzin nowoczesnych 11 sal ekspozycyjnych, dzięki którym zwiedzający odbędzie niezapomnianą podróż w czasie.

MUZEUM W JAROSŁAWIU

Muzeum w Jarosławiu Kamienica Orsettich

ul. Rynek 4
37-500 Jarosław
tel. 16 621 54 37
www.muzeum-jaroslaw.pl

Godziny otwarcia:

  • wtorek-piątek - od 9.00 do 15.00
    sobota - od 10.00 do 15.00
    niedziela - od 10.00 do 14.00 
  • w sezonie turystycznym (od 1 lipca do 31 sierpnia)
    wtorek-piątek - od 9.00 do 17.00
    sobota-niedziela - od 10.00 do 16.00

    Możliwość zwiedzania Muzeum w innych godzinach po wcześniejszym uzgodnieniu. 
Ceny biletów:
7 zł normalny
4 zł ulgowy
(w niedzielę wstęp bezpłatny)
 
Muzeum gromadzi eksponaty związane z historią miasta i regionu w postaci archiwaliów, ikonografii, wyrobów rzemiosła, zabytków archeologicznych i etnograficznych, numizmatyki, sztuki współczesnej i wydawnictw.

PODZIEMNA TRASA TURYSTYCZNA im. prof. Feliksa Zalewskiego w Jarosławiu

Podziemna TrasaTurystyczna im. prof. Feliksa Zalewskiego w Jarosławiu

Godziny otwarcia:
poniedziałek-piątek o godz. 11.00 i 17.00
sobota-niedziela o godz. 11.00, 14.00 i 17.00

Ceny biletów:
10 zł normalny
5 zł ulgowy

Każda kupiecka kamienica posiadała wielopoziomowe piwnice służące do przechowywania towarów w czasie jarmarków. W XX w. na skutek przedostających się do piwnic wód opadowych oraz licznych awarii kanalizacji, zaczęły zapadać się podziemne korytarze, drążone przed wiekami w miękkiej skale lessowej, co skutkowało pękaniem kamienic i groziło katastrofą budowlaną. Kiedy runęły dwie kamienice we wschodniej pierzei, ratowaniem starówki zajął się prof. krakowskiej AGH, Feliks Zalewski, wykorzystując metodę stosowaną w zabezpieczaniu wyrobisk kopalnianych. W następstwie prowadzonych prac wiele zabytkowych piwnic zostało zalanych betonowymi plombami, co pozwoliło uratować domy. W kamienicy „Rydzikowej” (Rynek 14), reprezentującej najlepiej zachowany typ kamienicy jarosławskiej, z ocalałych chodników utworzono Podziemną Trasę Turystyczną - liczącą 150 m i trzy poziomy dochodzące do głębokości 9 m.

JAROSŁAWSKIE ZABYTKI

Wybrane Zabytki

Cerkiew.
Znajduje się na terenie ZAMKU Tarnowskich i Jarosławskich z XV wieku, przebudowanego przez Kostków i Ostrogskich w piękną renesansowąsiedzibę ze zwierzyńcem na stoku i u stóp góry. W II połowie XVII wieku zamek popadł w ruinę, a z końcem wieku uległ rozbiórce. Cerkiew Zbudowana w latach 1717 - 1747, głównie z fundacji Wapińskich, mieszczan jarosławskich. Przebudowana w latach 1911 - 1912 przez inż. Mieczysława Dobrzańskiego na trzynawową, w charakterze pseudobizańtyńskim. Na elewacji frontowej rzeźba Orkusiewicza "Ukrzyżowanie".

Kamienica Attavantich.
To budynek trzykondygnacyjny, podpiwniczony, pod którym znajdują się bardzo długie korytarze. Pierwszy właściciel kamienicy, Juliusz Attavanti – kupiec włoskiego pochodzenia, wszedł w jej posiadanie po pożarze w 1625 r. W XVI w. był to budynek wiatowy, z podcieniami i szeroką sienią pośrodku. Obecnie na miejscu wiaty znajduje się podwórko, a sama kamienica uległa przebudowie. Przez cały XIX w. kamienica pełniła ważne funkcje. Po zajęciu ratusza przez Austriaków, ulokowano w niej władze gminy miejskiej, a następnie sąd. W XX w. mieściła się tu szkoła ludowa oraz założone przez wybitną pianistkę, Marię Turzańską –Towarzystwo Muzyczne im. Fryderyka Chopina. Od 2009 r. kamienica jest siedzibą Centrum Kultury i Promocji w Jarosławiu. Mieszczą się w niej: Punkt Informacji Turystycznej, 3 galerie, a także Sala Lustrzana, będąca jak dawniej miejscem imprez kulturalnych i koncertów, m.in. muzyki poważnej.

Kamienica Orsettich.
Jedna z najpiękniejszych kamienic mieszczańskich w Polsce z XVI - XVII wieku. Usytuowana przy rynku, stanowi dziś jedno z cenniejszych muzeów wnętrz zabytkowych. Przebudowywana i zmieniająca swych właścicieli, zatrzymała jednak wraz z charakterystyczną attyką grzebieniową dominujące piętno późnego renesansu. Na potężnej bryle z trzema arkadami od frontu, umieszczona przy narożu ulicy trybunalskiej zajmuje tzw. działkę pełną, niepodzielną rynku, określoną od czasu średniowiecza według prawa magdeburskiego jako kurialne dworzyszcze. Nazwa "Kamienica Orsettich" datuje się od czasów zasadniczej jej przebudowy oraz nadania cech późnego renesansu manierystycznego, jako dominanty, przez ówczesnego właściciela Wilhelma Orsettiego, kupca i bankiera krakowskiego. Kamienica jarosławska nazwana jego imieniem jest więc jednym z symptomów związków polsko - włoskich oraz symbolem klasy mieszczańskiej najwyższej rangi. Kulturę zaś jej ówczesnego życia winny obrazować przedmioty stanowiące wyposażenie wnętrz mieszkalnych kamienicy. Jednak przedmioty jakie otaczały, Wilhelma Orsettiego w pierwszej połowie XVII wieku nie zachowały się niestety do dziś w jego kamienicy. Niemniej jednak pewne akcenty zabytków ruchomych z jego czasów w oryginalnej architekturze wnętrz mają za cel przywołać nastrój tamtych lat. Muzeum wnętrz, które dziś istnieje w tych murach jest nietypowym a zestaw zbiorów należy do nieczęsto występujących w polskim muzealnictwie.

Klasztor Sióstr Benedyktynek.
Fundowane przez Annę Ostrogską w 1611 roku na górze św. Mikołaja, na terenie pierwotnego miasta, przeniesionego w 1375 roku na obecny obszar starego miasta. Realizacja fundacji przy czynnym udziale Magdaleny Mortęskiej, wybitnej reformatorki życia zakonnego w Polsce.
Kościół pw. św. Mikołaja i Stanisława biskupa, budowany w latach 1614-1624. Jednonawowy na planie krzyża, przez dobudowę kaplic i wież zamknięty na rzucie prostokąta (z absydą). Portal z 1621 roku przeniesiony z elewacji zachodniej po 1635 roku. Z dawnego wnętrza pozostała bardzo bogata dekoracja sztukatorska.
Klasztor - skrzydło północne budowane równolegle z kościołem, drugie po 1635 roku i łączyło się z odejściem od pierwotnego planu (przeniesienie portalu). Całość założenia nie została nigdy zrealizowana. Zespół klasztorny opasany został murami z 8 basztami i wieżą bramną. Kasata józefińska objęła również w 1782 roku opactwo pp. benedyktynek. Kościół zamieniony został na magazyn, klasztor na koszary. Wspaniałe wyposażenie kościoła i majątek klasztorny uległy konfiskacie. W czasie I wojny światowej zespół znacznie zniszczony, odbudowany w okresie międzywojennym. W czasie II wojny światowej teren opactwa był miejscem straceń.

Kolegiata pw. Bożego Ciała.
Fundacja Zofii z Odrowążów Tarnowskiej w 1571 roku, zrealizowana przy organizacyjnej pomocy Piotra Skargi.
Kolegiata pw. Bożego Ciała - d. kościół św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty budowany w latach 1582-1594 prawdopodobnie według planów Józefa Bricciusa. W budowie uczestniczył Stefan Murator z Jarosławia. Kościół renesansowy, pierwotnie jednonawowy z transeptem, przebudowany po pożarach 1600 i 1625 roku. Dobudowa kaplic w latach 1616 - 1624, kruchta z lat 1625 - 1628. W 1722 roku przed kościołem ustawione rzeźby Tomasza Huttera (obecnie kopie). Niezwykle bogate wyposażenie kościoła uległo konfiskacie po kasacji zakonu jezuitów. Od 1804 roku kościół parafialny (po zamknięciu kolegiaty Wszystkich Świętych). Przeniesione z kolegiaty Wszystkich Świętych zabytkowe wyposażenie zniszczone pożarem w 1862 roku.
Dawne Kolegium Jezuitów - budowa rozpoczęta w 1580 roku, pracami kierował Józef Briccius. Pierwotnie był to związany z kościołem czworobok, dwukondygnacyjnymi krużgankami otwarty na wewnętrzny dziedziniec. Po kasacie zakonu budynki kolegium zajęte zostały na magazyny wojskowe i koszary. Spalone w czasie II wojny światowej trzy skrzydła zostały rozebrane. Obecnie z dawnych zabudowań pozostało jedno skrzydło mieszczące parafię.

Kościół Panny Marii.
Miejsce związane z legendą o cudownym pojawieniu się wizerunku Piety na polnej gruszy, 20 sierpnia 1381 roku. Pierwotnie drewniana kaplica, w której według tradycji modliła się królowa Jadwiga przed bitwą pod Stubnem w 1387 roku, Murowany kościółek gotycki w 1421 roku. Znajdował się w znacznej odległości od ówczesnego miasta, stąd szereg wieków określany był jako "polny" lub "w polu". Został zburzony, a w latach 1629-1635 wybudowano nowy wraz z klasztorem dla jezuitów sprowadzonych przez Annę Ostrogską. Jezuici przy kościele zbudowali kolegium zamiejskie z nowicjatem i przenieśli tam również nauczanie muzyki.
Kościół rozbudowany w latach 1698 - 1713, architekt Jakub Solari, mistrzem murarskim był Szczepan Flanderski. Po połowie XVIII wieku budowa wież i ślepej fasady przy prezbiterium - według planów Józefa Degana. Barokowe hełmy wież wykonali mosiężnik J. Weys i Albertus Aerarius, jarosławianin. Wyposażenie wnętrza z XVIII wieku, z rzeźbami Tomasza Huttera. W głównym ołtarzu gotycka Pieta. Polichromie Rossiego i Ornausa. W korytarzu klasztornym polichromie Adama Swacha z 1731 roku, bardzo interesujące ze względów ikonograficznych, m. in. widoki Jarosławia, Lwowa i Torunia oraz portrety Zofii z Odrowążów Tarnowskiej - Kostkowej, Anny z Kostków Ostrogskiej, Anny Aloyzy z Ostrogskich Chodkiewiczowej, Jana Kazimierza, Jakuba Sobieskiego, Jana III Sobieskiego, biskupa Aleksandra Fredry. Po kasacie zakonu jezuitów (1773) zespół przekazany dominikanom w 1777 r. W głównym ołtarzu znajduje się cudowna, gotycka Pieta.

Ratusz.
Potwierdzony źródłowo w XV wieku, zapewne drewniany, gotycki. Według niepełnych badań architektonicznych obecnie istniejącego obiektu, najstarsza jego część pochodzi z pocz. XVII wieku. Po pożarze w 1625 roku przebudowany jako piętrowa barokowa budowla. Znacznie zdewastowany w czasie użytkowania na magazyny wojskowe (1782 - 1852). W 1852 roku wykupiony przez miasto od rządu austriackiego, odnowiony, neogotycki. Gruntowna przebudowa w latach 1895-96 według projektów Dolińskiego i Kotłowskiego w charakterze neorenesansowym, zachowanym do dziś. W 1900 roku od strony wschodniej dobudowany został areszt miejski. W 1909 dobudowane skrzydło zachodnie, kopiujące istniejący wygląd zewnętrzny.
 

SPACER PO JAROSŁAWIU

Spacer po Jarosławiu 

Zwiedzanie rozpoczynamy od dworca PKP i PKS przy placu Więźniów Oświęcimia. Pierwszy budynek dworca wybudowany w 1857 r. pod nadzorem barona Hessa został zniszczony przez Niemców w 1944 r. Obecny powstał w latach 1973-1977 wg projektu Ryszarda Frankowicza. Następnie udajemy się w kierunku północnym na ul. Słowackiego (d. Hetmańską). Po drodze mijamy dwie kamienice czynszowe (nr 34 i 37) z przełomu XIX/XX wieku o secesyjnych elewacjach. Po prawej stronie stadion sportowy zw. szkolnym zbudowany z inicjatywy Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół" w 1925 r. wg projektu Christelbauera ze Lwowa. Obiekt był jednym z najnowocześniejszych w Polsce. Po przeciwnej stronie widnieje Pomnik Walk i Męczeństwa ufundowany przez społeczeństwo Jarosławia w 1966 r. Obok na ścianie kamienicy nr 25 mapa upamiętniająca miejsca martyrologii II wojny światowej na terenie powiatu jarosławskiego, wykonana techniką sgraffita przez miejscowych artystów: Józefa Stecińskiego i Stanisława Lenara. Naprzeciw kino "Westerplatte"wybudowane w 1966 r. w miejscu istniejącego w latach 1886 - 1933 DomuŻołnierza im. Marszałka Piłsudskiego. Wędrując w dalszym ciągu ul. Słowackiego należy zwrócić uwagę na szereg pięknych kamienic z XIX i XX wieku o bogatych secesyjnych i eklektycznych elewacjach. Dochodząc do skrzyżowania po lewej stronie pod nr 2 widzimy budynek, w którym do niedawna mieściła się Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia im. Fryderyka Chopina, a obecnie Powiatowy Urząd Pracy. W czasie II wojny światowej siedziba gestapo i miejsce tortur. Przypomina o tym pamiątkowa tablica i Izba Pamięci. Tuż obok na skwerku- obelisk poświęcony Fryderykowi Chopinowi. Na uwagę zasługuje narożna kamienica nr 1 (po przeciwnej stronie) z końca XIX w. z ciekawą elewacją, w której umieszczono sylwetki atlasów podtrzymujących balkony.Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo na ul. Jana Pawła II.
Po prawej stronię wśród nowych obiektów, budynek nr 10 z 1912 r., w którym obecnie znajduje się siedziba  Poczty Polskiej S.A. i Telekomunikacji Polskiej S.A.. Tuż za tym budynkiem, przy ul. Jana Pawła II 12, dostrzec możemy tzw. "stary pałac"z końca XVII wieku, którego właścicielami byli Czartoryscy, a następnie Rungowie z Kidałowic. Natomiast po lewej stronie (nr 11) budynek Sądu Rejonowegoz XIX/XX w. Tablica umieszczona w 1982 r. na ścianie informuje o tym,że w październiku 1939 r. więziony był polityk, publicysta i działacz ruchu ludowego Wincenty Witos. W niedalekiej odległości widzimy kapliczkę, której mur pochodzi z ok. 1743 r. z figurą św. Jana Nepomucena. Po prawej stronie natomiast ciągną się mury otaczające kościół pw. Trójcy Świętej i klasztor OO. Franciszkanów Reformatów. Kościół wybudowano w latach 1710-1716 wg projektu Tomasza Bellotiego na placu podarowanym przez Antoniego Kwolka przy wsparciu finansowym Franciszka i Eufrozyny Zawadzkich. Jest to jednonawowa barokowaświątynia z dobudowaną w latach 80-tych dodatkową częścią. W prezbiterium ołtarz z dużym krucyfiksem i stojącymi pod nim postaciami Matki Bożej i św. Jana. U góry XVIII-wieczny obraz przedstawiający Chrystusa w Ogrójcu a u dołu Abraham i Aaron. Świątynia uzyskała kolorową polichromię dopiero pod koniec XIX wieku. Na placu kościelnym znajduje się grota Matki Bożej z Lourdes, odrestaurowana w latach 80-tych studnia z 1736 r. oraz wykonane przez jarosławiankę KatarzynęMatwij figury: O. Pio, Sługi Bożego Brata Alojzego Kosiby, Św. Antoniego z Padwy, św. Franciszka z Asyżu i św. Siostry Faustyny Kowalskiej. Na murze od strony klasztoru znajdują się stacje Drogi Krzyżowej z XVIII wieku. Po przeciwnej stronie kościoła i klasztoru przy ul. Jana Pawła II 17 zachwyca odnowiony gmach Starostwa Powiatowego z herbem powiatu na ścianie bocznej. Nieco dalej drewniany XIX-wieczny "dworek" typowy dla podmiejskiej zabudowy. Wędrując dalej w kierunku Rzeszowa po prawej stronie mijamy również odnowiony budynek Gimnazjum Publicznego Nr 2 im. Ks. Stanisława Konarskiego. Kolejny obiekt pod nr 30, to Ośrodek Szkolno - Wychowawczy, w którym mieścił się austriacki szpital wojskowy z 1844 r. Z kolei po lewej stronie ulica Cmentarna, jak sama nazwa wskazuje wiodąca do najstarszej nekropolii jarosławskiej. Stary Cmentarzzałożony w 1784 r., używany od 1785 r. Początkowo nieduży, kwadratowy plac, dwukrotnie powiększano w latach 1850 i 1890. Najstarsze zabytkowe nagrobki pochodzą z XIX w. i charakteryzują się dużymi walorami artystycznymi. Klasycystyczną kaplicę cmentarną fundacji Franciszki Geneser - wdowy po poruczniku C.K. Komisji Ekonomicznej w Jarosławiu wybudowano w latach 1831 - 1832. Ponownie wracamy na ul. Jana Pawła II, gdzie coraz bardziej widoczne pojawiają się wieże Bazyliki Matki Bożej Bolesnej oraz klasztor OO. Dominikanów. Kult Matki Bożej Bolesnej datuje się od 20 sierpnia 1381 r. kiedy to znaleziono Pietę wykonaną z drzewa gruszy. Wybudowano najpierw drewniany kościół, w miejscu którego w latach 1629-35 postawiono murowany. Uległ on spaleniu w 1704 r., po czym został odbudowany i rozbudowany ok. 1715 r. przez architektów: Jakuba Solari i Józefa Degana. Od 1629 do 1773 r. gospodarzami świątyni byli OO. Jezuici, którzy zbudowali pomieszczenia klasztorne. Kościół był wielokrotnie napadany, grabiony i palony. Nigdy jednak ogień nie dotknął cudownej Piety. W latach 1698 - 1710 przebudowano świątynię poprzez dodanie naw bocznych i nadając jej barokowy kształt. Polichromię malowali: Rossi, Adam Swach i Joachim Ornanus. Pietę umieszczono w głównym ołtarzu. Była dwukrotnie koronowana: w 1755 r. oraz (po kradzieży koron) w 1895 r. Zasłaniana jest obrazem olejnym przedstawiającym Matkę Bożą trzymającązdjęte z krzyża Ciało Pana Jezusa; poniżej postacie św. Dominika i św. Katarzyny Sieneńskiej. Od 1777 r. przebywają tu OO. Dominikanie. W kościele znajduje się jedyny w Polsce Ołtarz Relikwii zawierający relikwie ok. 200 świętych i błogosławionych m.in. św. Stanisława Kostki. W miejscu znalezienia figury wytrysnęło źródełko mające właściwości uzdrawiające. Zostało ocembrowane i wybudowano przy nim w 1752 r. murowaną kaplicę. Kontynuując spacer, wychodzimy z Bazyliki Matki Bożej Bolesnej i dochodzimy do ul. Krakowskiej, a następnie skręcając w prawo i po ok. 50 metrach w lewo, znajdziemy się na ul. Powstania Styczniowego, po czym wchodzimy w ul. Kościuszki. Tutaj po prawej stronie widzimy os. Pułaskiego wybudowane w latach 80-tych XX wieku na terenie dawnych koszar 3 pułku piechoty Legionów. Po lewej stronie znajdują się budynki Specjalistycznego Psychiatrycznego Zespołu Opieki Zdrowotnej. W miejscu tym funkcjonowały koszary 39 pułku piechoty Strzelców Lwowskich i koszary Obrony Krajowej im. Tadeusza Kościuszki. W dalszym ciągu ul. Kościuszki widzimy kamienice prywatne z przełomu XIX i XX wieku. Następnie dochodzimy do ul. Kraszewskiego i kierujemy się w prawo. Po lewej stronie pod nr 14 pojawia się kamienica czynszowa z malowidłem graffitowym wykonanym przez Edwarda Kieferlinga. Tuż za kamienicą Park Miejski im. Baśki Puzonz pomnikiem bohaterskiej łączniczki rozstrzelanej przez Niemców w 1944 r. Park usytuowany jest w miejscu dawnego cmentarza greckokatolickiego. W 1520 r. stała tu drewniana cerkiew, a następnie w latach 1789-1838 cerkiew murowana pw. Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny, z której zachowało się jedynie prezbiterium. Idąc prosto ul. Kraszewskiego należy zwrócić uwagę na piękne, choćzniszczone, kamienice z ciekawym secesyjnymi motywami. Po prawej stronie w budynku nr 3 Zespół Szkół Spożywczych i Ogólnokształcących z XIX w., niegdyś Urząd Skarbowy C.K. Na skrzyżowaniu z ul. Grunwaldzką kierujemy się w lewo, by w dalszym ciągu podziwiać bogato zdobione kamienice czynszowe. Parterowy XIX-wieczny budynek przy ul. Grunwaldzkiej 20 - willa Adolfa Dietziusa, burmistrza zasłużonego dla rozwoju miasta, podarowana z przeznaczeniem na Dom dla Ubogich i Sierot. Nieopodal znajduje się, ufundowany przez mieszkańców, pomnik Chrystusa Króla postawiony w 1998 r. na pamiątkę zawierzenia Jarosławia i okolic Najświętszemu Sercu Bożemu. W głębi ulicy Świętego Ducha - Zespół Szkół Ogólnokształcących, Drogowo - Geodezjnych i Ochrony Środowiska wybudowany w latach 1901-1903 oraz Zespół Szkół Mechanicznych. Po prawej stronie budynek Kasyna Wojskowego, w którym również mieściło się kino "Oka". Na zapleczu, gdzie byłokazały ogród, stał pomnik Franciszka Józefa II. Obecnie na budynku wmurowano tablicę poświęconą pochodzącemu z Jarosławia Michałowi Zielińskiemu, poecie, autorowi m.in. wojskowej piosenki "Serce w plecaku". W dalszym ciągu ul. Grunwaldzkiej po lewej stronie widzimy mały, jednonawowy kościółek pw. Świętego Ducha -wybudowany w 1689 r. w miejscu dawnego kościoła szpitalnego z XV w. Kościół ten stanowił barbakan obronny przed pobliską Bramą Krakowską o czym świadczą otwory strzelnicze pod okapem. Za czasów austriackich został sprzedany i służył jako zbór ewangelicki, oddany katolikom dopiero w 1945 r. W niedalekiej odległości od kościoła w budynku nr 4 z końca XVIII w. miała swoje miejsce poczta dyliżansowa, której stajnie mieściły się na zapleczu. Po przeciwnej stronie przy ul. Grunwaldzkiej 1budynek dawnego "Hotelu Warszawskiego" - później był tu hotel "Jarek". W czasie powstania styczniowego 1863 r. miała tu swoją siedzibędelegatura rządu powstańczego. Tutaj kończy się nasz spacer po Śródmieściu. Dodać tylko należy, że u wylotu ul. Grunwaldzkiej widzimy fragmenty dwupiętrowej niegdyś Bramy Krakowskiej i murów miejskich z XVI i XVII wieku, odkryte w 1970 r. i odrestaurowane. Na skwerku będącym centralnym punktem skrzyżowania z ul. Lubelską, ul. Sikorskiego, ul. 3-go Maja i ul. Hetmana Jana Tarnowskiego noszącym nazwę pl. Mickiewiczastał w XVII w. posąg św. Walentego ufundowany przez księżną AnnęOstrogską jako dowód wdzięczności za niedopuszczenie do dalszego rozprzestrzeniania zarazy, która i tak pochłonęła wiele istot ludzkich. Po prawej stronie natomiast widoczny jest wybudowany w 1933 r. gmach Banku Grupa PeKaO S.A., w którym mieściła się Komunalna Kasa Oszczędności. W niedalekiej odległości widzimy również ciekawy budynek Miejskiego Ośrodka Kultury, który powstał w latach 1899-1900 jako siedziba prężnie działającego Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół".Jego projektantem był Teodor Talowski. Pod koniec lat 90-tych odrestaurowano elewację, odnowiono figury sokoła i młodzieńca. Naścianie budynku wmurowano odnalezioną w 1981 r. tablicę upamiętniającąwymarsz Legionów z Jarosławia, która przed II wojną światową znajdowała się na cokole przed budynkiem./ Opracowanie: Jarosławskie Stowarzyszenie Przewodników Turystycznych i Pilotów Wycieczek.
 

ŚWIĄTYNIE JAROSŁAWSKIE

Świątynie

  • pw. NMP Królowej Polski
    ul. 3. Maja 12
    tel. 16 621 62 56
    www.krolowajaroslaw.pl
  • pw. Trójcy Przenajświętszej (oo. Franciszkanie Reformaci)
    ul. Jana Pawła II 16
    tel. 16 621 22 45
    http://www.ofm.jaroslaw.net.pl/
  • pw. Miłosierdzia Bożego
    ul. Grottgera 1
    tel. 16 621 45 13
  • pw. Św. Teresy od Dzieciątka Jezus
    ul. Dolnoleżajska 65
    tel. 16 621 63 25
  • Klasztor ss. Niepokalanek
    ul. Głęboka 1
    tel. 16 621 32 75
    www.niepoklanki.pl
  • Cerkiew grekokatolicka pw. Przemienienia Pańskiego
    ul. Cerkiewna 3
    tel. 16 621 28 63
     
Partnerzy